Murano glazen schaal

Een kleurrijke glazen schaal met kenmerkende sommerso-techniek en organische vormgeving, aangeboden als authentiek Murano-glas. AntiqBot onderzocht kleurintensiteit, luchtbellen, afwerking en vormtypologie op consistentie met mid-20e-eeuwse Murano-productie.

Murano-glas en de sommerso-techniek

Murano is een eiland in de lagune van Venetië dat al since de 13e eeuw het centrum is van de Venetiaanse glasindustrie. De Venetiaanse republiek verplaatste de glasblazers in 1291 naar Murano om brandgevaar in de stad te beperken, en de eilandbewoners ontwikkelden in de eeuwen daarna technieken die nergens ter wereld werden geëvenaard.

Sommerso (letterlijk "ondergedompeld" in het Italiaans) is een techniek waarbij meerdere lagen gekleurd glas over elkaar worden geblazen, waarbij elke laag volledig in de volgende wordt "gedompeld". Het resultaat is een optisch diepteeffect waarbij kleurlagen door transparant glas zichtbaar zijn als zwevende vlakken. De techniek werd in de jaren 1930 geperfectioneerd door glasmeesters als Flavio Poli voor het huis Seguso en kende zijn hoogtepunt in de periode 1950–1970.

Juist die populariteit maakt authenticatie complex: Murano-stijl glas wordt massaal geproduceerd in Aziatische fabrieken, en zelfs op Murano zelf bestaan goedkopere productiewijzen die de visuele kenmerken van klassiek sommerso nabootsen zonder de technische kwaliteit van de grote meesters.

Hoe AntiqBot dit object onderzocht

Bevindingen van deze analyse

• Kleurintensiteit hoog en zuiver: Geen grauwe tussentonen of kleuronzuiverheden zichtbaar. Consistent met Murano-pigmentgebruik.
• Luchtbellenpatroon organisch verdeeld: Micro-luchtbellen niet regelmatig geplaatst. Wijst op handgeblazen productie.
• Wanddikte variabel: Lichte onregelmatigheden in wanddikte zichtbaar op doorzichtfoto's. Kenmerkend voor handwerk.
• Afwerking van hoge kwaliteit: Geen scherpe bramen of onafgewerkte overgangsranden. Rand gelijkmatig en glad afgewerkt.
• Vormtypologie consistent met 1950–1975: Organische, vrij asymmetrische schaalvorm past in het oeuvre van de Murano mid-century productie.
• Geen Murano-etiket of pontilmerk zichtbaar: Bodemfoto onvoldoende scherp voor definitieve beoordeling. Aanwezigheid van merkteken niet bevestigd.
• Meestersignering niet vastgesteld: Zonder toewijzing aan een specifieke meester (Poli, Barbini, Seguso, Venini) blijft de bovengrens van de waardeindicatie beperkt.

Marktwaarde van Murano sommerso-glas

Murano sommerso-schalen zonder meestersignering brengen op veilingen en bij antiekhandelaars consistent tussen €200 en €600 op, afhankelijk van formaat, kleurcombinatie en conditie. Stukken met een bewezen meestersignering of met een zeldzame kleurencombinatie kunnen aanzienlijk hoger uitvallen.

Toewijzing aan een bekende meester verhoogt de waarde sterk. Een Flavio Poli-schaal voor Seguso uit de jaren 1950 brengt bij Sotheby's of Christie's €1.500 tot €6.000 op. Een Carlo Scarpa-ontwerp voor Venini uit dezelfde periode haalt tot €15.000. Zonder gedocumenteerde toewijzing blijft de waardeindicatie voor dit stuk in de range van €300 tot €500.

Aziatische sommerso-imitaties zijn op foto soms moeilijk te onderscheiden van authentiek Murano. De meest betrouwbare indicatoren op foto zijn de kleurintensiteit en het luchtbellenpatroon, beide aanwezig in dit stuk. Fysieke inspectie van bodem en wanddikte geeft zekerheid wanneer hogere waarden in het geding zijn.