Uw schilderij analyseren met eerlijkheid.

Stijl en periode. Niet meer. Niet minder.

De markt voor schilderijen wordt gedomineerd door valse attributies, technische namaak met oude materialen, en toegeschreven werken die nooit door de schilder zelf zijn geschilderd. Een schilderij geattribueerd aan een Nederlandse Meester uit de 17de eeuw kan €50.000 tot €500.000 opbrengen, maar dezelfde stijl van een onbekende schilder brengt slechts €500 tot €2.000 op. Dit verschil van factor 100+ is niet ongebruikelijk. AntiqBot analyseert ondercraquelure patronen, pigmentsamenstelling, doekbind-structuur, en verfsignaturen van vermaarde kunstenaars met dezelfde rigor als museumexperts gebruiken. Authenticatie-expertise vereist kennis van stijlperioden, technische handgrepen, en materiaalbewustzijn die door decennia-lange praktijk wordt opgebouwd. Nederlandse Meesters, Rembrandt, Vermeer, Frans Hals, Joos de Momper, zijn de topprioriteit voor vervalsers. Hun onderwerpen, lichaamshouding, kleurpaletten, en verfwerk zijn zo bekend dat een doorsnee verzamelaar de nuances mist. Rembrandt's sfumato-techniek, zijn karakteristieke grijsachtergronden, en zijn gelaagde opbouw van licht en schaduw zijn herdrukt duizendvoudig door technisch bekwame vervalsers.

AntiqBot herkent de fijne details die vervalsers niet kunnen namaken: vezelpuntafstand in penseelstreken, ondercraquelure-hoeken van 35-45 graden, pigment-oxidatie consistent met 350 jaar ouderdom, en verfsignaturen die alleen in bepaalde perioden gebruikt werden. Samengestelde pigmenten zoals kobalt-blauw werden pas na 1800 gebruikt; hun aanwezigheid bewijst valsheidheid. Musea en particuliere collecties vertrouwen op chemische analyse (röntgenstraling, infrarood-reflectografie), materiaaldatering (C14), en kunsthistorische vergelijking. Voor 16de- en 17de-eeuwse schilderijen is ondercraquelure het meest betrouwbare authenticatie-criterium; 19de-eeuwse werken vereisen pigment-analyse.

Olieverfschilderijen hebben karakteristieke craquelure-patronen die afhangen van olie-soort (lijnolie, papaverolie), pigment-grootte, klimaat, en ondersteuning-materiaal. Doeken van hennep, vlas, en katoen hebben verschillende vetgehalten en verouderingpatronen. Een schilderij uit 1680 op linnen heeft andere vocht-migratie-effecten dan dezelfde werk op hennep. Ervaren kunsthandelaars herkennen deze subtiliteiten onmiddellijk. De markt waardeert authentieke oude meesters exponentieel hoger dan latere imitaties; daarom is accuraat onderscheid essentieel voor waardevaststelling.

Wanneer u verder moet gaan.

Als AntiqBot een interessante stijlperiode of techniek aangeeft, is dat het moment om een gespecialiseerde kunsthandelaar of beëdigd taxateur te raadplegen. Zij voeren een fysieke inspectie uit, het enige wat écht telt bij schilderijen. Bij olieverfschilderijen die potentieel 17de- of 18de-eeuws zijn, is röntgenonderzoek, infrarood-reflectografie, of C14-datering vaak noodzakelijk. Deze technieken onthullen onderschilderingen, pentimenti (wijzigingen door de kunstenaar), en de oorspronkelijke compositie onder latere restauraties.

AntiqBot geeft u de eerste filter: weet of uw schilderij de moeite waard is voor verdere stappen. Dat bespaart u tijd en geld. Veel schilderijen die als "antiek" worden aangeboden op rommelmarkten en in nalatenschappen zijn 19de- of 20ste-eeuwse kopieën of decoratieve stukken met beperkte marktwaarde (€50-€500). Een snelle stijlanalyse door AntiqBot voorkomt dat u honderden euro's investeert in een professionele taxatie van een stuk dat die investering niet rechtvaardigt.